თავისუფალი ლექსი

დილა გათენდა ისე თავხედი,
რომ სამჯერ მაინც გამახსენა შენი სახელი…
შენ დაბრუნდები -ისე წახვედი…

უბრალოდ მოხვალ თავდახრილი,
მოხვალ და ხელებს თვალებზე აიფარებ, თვალებს კი სულზე,
ხიდან ცრემლივით ჩამოვარდნილ კვირტად წახვეტილს
გიცნობ, ფეხის ხმით, ცრემლის ფერით, დუმილით, პულსით..
შენ დაბრუნდები-ისე წახვედი…

ზის უშენობა და ჩემს ნეკნზე უკრავს სალამურს..
რომ არ დაგვექცეს აკრულია ცაზე ცა ღვედით.
ვუთხრათ სალამი…ამ სტრიქონში რითმა გამებნა…
შენ დაბრუნდები – ისე წახვედი…

მე გაგიხსენებ,გაგიხსენებ ცამდე აშოტილს,
როს შემი თმების ცივი სუნთქვა წვავდა სხვა ნიავს.
ცრემლს გადაყლაპავ,მორცხვად მეტყვი
რომ ქმარს დაშორდი და მე გეტყვი რომ ცოლი სულ არ მომიყვანია..

გეტყვი,რომ შენი მმეგზურობდა ღამე ზმანება
რომ ჩებს “შენს ტუჩებს ” სხვისი გემო არ უგემია…
რომ შევიძულე გაღიმება ლამაზმანების,
რომ ეს ცხოვრება ზღვა არის და ანუ,გემია,

ეს სიყვარული, შეწირული სისხლის მოქცევას,
გულის ფსკერამდე ჩაძირული ღუზის მოგლეჯა…
არ დაუჯერო,როცა ცრემლით ნიშანს მოგცემენ!
რადგან თვალებში ეს ცხოვრება უფრო მოკლე ჩანს

ვიდრე საბელი ბიბლიაში დაბმული ვირის,
ვიდრე გზა შენი ღალატიდან – უფლის ჯვარცმამდე…
ქალაქში,სადაც სანთელი ღირს უფალზე ძვირი
მოგცემდნენ ჩემში სადღაც სამ ვერცხლს, ალბათ არც მაგდენს…

დილა გათენდა ისე თავხედი,
რომ სამჯერ მაინც გამახსენა შენი სახელი…
ჯანდაბა ყველა უშენობით თვალის  გახელა…
შენენ დაბრუნდები – ისე წახვედი…

წახვედი,როგორც საიდუმლოდ ნათქვამი ჭორი
მზე მიაბნიე ჰორიზონტთან თავის პროტოტიპს
და მე დამტოვე ჯვარცმასა და აღდგომას შორის
წიგნში სანიშნედ ჩადებული ძველი ფოტოთი….

                                                              გენრი დოლიძე

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s