* * *

გაოცების ნაფეხურზე კრთება,
ჩემი შუქის მომთაბარე ბნელი.
ფანჯრის მიღმა სიო როა, შენ ხარ,
ნაკვერჩხალზე გამიგრილდა ხელი.

მოდი, ჩარჩოს გავუმაგროთ კიდე,
ამ სახლს დარჩეს სამახსოვრო ფოტო,
რომ, ძუძუთი ანგელოზებს ზრდიდე,
როგორ მინდა თმახუჭუჭა გოგო.

ბედით ერთხანს უსიამოს ვგავდი,
შიშით მკლავდა საარსებო წყარო.
მეც მიყვარდა არეული მარტი
მაგ თვალებით შესაყვარო ქალო.

დამიმარცვლე განშორება ჩვენი,
დამავიწყე რაც აქამდე მღლიდა.
ახლა სადღაც იძირება გემი,
მე ამ გემის გადარჩენა მინდა.

ნიკა ლაშხია

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s